تصویب دستورالعمل جدید برای جذب و همکاری با اعضای هیأت علمی پژوهشی و فناوران وابسته

به گزارش روابط عمومی معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران، دستورالعمل «انتخاب و انتصاب اعضای هیأت علمی آموزشی، پژوهشی و فناوران وابسته در دانشگاه علوم پزشکی تهران» با هدف ارتقای نظام علمی، فناوری و پژوهشی دانشگاه و بهره‌گیری مؤثر از ظرفیت‌های علمی داخلی و خارجی، ابلاغ شد.
بر اساس این دستورالعمل، دانشگاه علوم پزشکی تهران در راستای تقویت پیوند با نخبگان، متخصصان و فناوران برجسته، زمینه همکاری گسترده‌تر با افراد صاحب‌نام در حوزه‌های آموزش، پژوهش، فناوری و سلامت را فراهم می‌کند. این اقدام با هدف تسهیل انتقال دانش، مهارت و فناوری‌های نوین و همچنین گسترش تعاملات علمی و فناورانه در سطح دانشگاه صورت گرفته است.
مطابق مفاد این شیوه‌نامه، «دانشگاه» شامل پژوهشگاه، پژوهشکده و مراکز بهداشتی درمانی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران است و اعضای هیأت علمی آموزشی/پژوهشی وابسته و فناوران وابسته، افرادی هستند که با دارا بودن جایگاه علمی یا فناورانه برجسته، به صورت داوطلبانه یا به پیشنهاد واحدهای دانشگاهی با دانشگاه همکاری می‌کنند.
در این دستورالعمل، شرایط لازم برای عضویت وابسته نیز تعیین شده است. بر اساس آن، اعضای هیأت علمی آموزشی یا پژوهشی وابسته باید از جایگاه علمی معتبر در مراکز آموزشی یا پژوهشی برخوردار بوده و حداقل مرتبه دانشیاری را داشته باشند. همچنین، برخورداری از سوابق برجسته علمی و اجرایی در سطح ملی یا بین‌المللی در حوزه علوم پزشکی یا ارتقای سلامت از دیگر الزامات این گروه عنوان شده است.
برای اعضای هیأت علمی پژوهشی وابسته نیز عضویت هیأت علمی در دانشگاه‌ها یا مؤسسات داخلی، برخورداری از حداقل مرتبه استادیاری و داشتن برجستگی علمی و تحقیقاتی در حوزه‌های مرتبط با سلامت از جمله علوم پایه، علوم انسانی و مهندسی از شرایط اصلی محسوب می‌شود.
این دستورالعمل، جایگزین آیین‌نامه پیشین انتخاب و انتصاب اعضای هیأت علمی وابسته مصوب سال ۱۳۹۵ شده و در عین حال، آیین‌نامه الحاقی مصوب سال ۱۴۰۱ درباره اعضای هیأت علمی و محققان دانشگاه‌های خارجی همچنان معتبر خواهد بود.
تدوین و ابلاغ این چارچوب جدید، گامی مهم در جهت نظام‌مند کردن همکاری‌های علمی و فناورانه، افزایش بهره‌مندی از ظرفیت‌های تخصصی خارج از دانشگاه و تقویت جایگاه دانشگاه علوم پزشکی تهران در عرصه پژوهش و نوآوری به شمار می‌رود.
بر این اساس، انتظار می‌رود با اجرای این دستورالعمل، فرصت‌های تازه‌ای برای تعامل مؤثر با استادان برجسته، پژوهشگران و فناوران وابسته فراهم شده و مسیر توسعه فعالیت‌های علمی و فناوری در دانشگاه بیش از پیش هموار شود.