دانشگاه علوم پزشکی تهران با اجرای آییننامه جدید، پیوند آموزش و پژوهش را تقویت میکند
دکتر حسین قنبری آلانق، مدیر امور آموزشی معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران، با تشریح جزئیات آییننامه جدید همکاری میان گروههای آموزشی و مراکز تحقیقاتی، از آغاز فصلی نوین در توسعه پژوهش و آموزش عالی در این دانشگاه خبر داد. وی با تأکید بر اهداف این آییننامه که شامل پذیرش دانشجویان دکتری تخصصی مشترک، اجرای پایاننامههای بینرشتهای و ارائه حمایتهای مالی و تشویقی است، این اقدامات را گامی اساسی در جهت ارتقاء کیفیت علمی و افزایش بهرهوری دانشگاه برشمرد.
به گزارش روابط عمومی معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر حسین قنبری آلانق، مدیر امور آموزشی معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران، در تشریح اقدامات اخیر این معاونت در زمینه توسعه همکاریهای آموزشی و پژوهشی، اعلام کرد: "ما در معاونت تحقیقات و فناوری، مدتی است که بحث توسعه همکاریهای آموزشی و پژوهشی میان گروههای آموزشی و مراکز تحقیقاتی را دنبال میکنیم." وی افزود که این همکاریها طیف وسیعی از فعالیتها از جمله پذیرش و تربیت دانشجو، اجرای پایاننامهها و طرحهای تحقیقاتی مشترک، برگزاری سمینارها، کنفرانسها و رویدادهای علمی مشترک، و همچنین به اشتراکگذاری زیرساختهای آموزشی و پژوهشی را در بر میگیرد.
دکتر قنبری با اشاره به مصوبه آییننامههای مربوطه در سال گذشته و تدوین و تصویب شیوهنامههای اجرایی آن در هیئت رئیسه دانشگاه، اظهار داشت: "امسال اجرائی کردن این آییننامهها را داریم دنبال میکنیم و اولین اقدام عملیاتی که این روزها مکاتبه شد و با بعضی از گروهها و مراکز تحقیقاتی به نتیجه رسیدیم، مربوط به پذیرش دانشجویان دکتری تخصصی آموزشی (Ph.D. by Course) است."
جزئیات پذیرش دانشجویان دکتری تخصصی مشترک
وی در خصوص جزئیات این فرایند توضیح داد: "این شرایط به این شکل است که در اعلام ظرفیت توسط گروهها، یک سری تفاهم نامه میان گروههای آموزشی و مراکز تحقیقاتی امضا میشود. بر اساس این تفاهم نامهها، در حیطه های خاصی که گروه و مرکز تحقیقاتی میخواهند با هم کار پژوهشی انجام دهند، دانشجو گرفته میشود و توسط گروه و مرکز تحقیقاتی تربیت میگردد و نهایتاً پایاننامه، دانش مشترک بین گروه و مراکز تحقیقاتی خواهد بود."
دکتر قنبری آلانق با تأکید بر حمایت از این همکاریها، خاطرنشان کرد: "سعی میکنیم که این همکاریها را حمایت کنیم؛ یعنی در قالب گرنتهای تشویقی، هم اساتید راهنمای درگیر در این فرایندها، گرنت تشویقی میگیرند و هم گروهها و مراکز فعال، حمایت مالی میشوند." وی جزئیات این حمایتها را در شیوهنامه اجرایی عملیاتی و نگاشته شده توصیف کرد.
ظرفیت سنجی برای پذیرش ۳۲ دانشجو
بر اساس ظرفیتسنجی انجام شده از گروهها و مراکز تحقیقاتی، توافقنامه اولیه برای پذیرش ۳۲ دانشجوی دکتری تخصصی در سال آینده (ترم بعد) صورت گرفته است. این دانشجویان به طور مشترک توسط گروههای آموزشی و مراکز تحقیقاتی دانشگاه تربیت خواهند شد.
همکاری در اجرای پایاننامههای مشترک و طرحهای تحقیقاتی
دکتر قنبری آلانق به حوزههای دیگر همکاری نیز اشاره کرد و گفت: "حوزه های دیگر همکاری هم داریم مثل اجرای پایان نامه مشترک که باز جزئیاتش توی شیوهنامه اجرایی آمده؛ اگر یک استاد راهنما از گروه آموزشی و یک استاد راهنما از مرکز تحقیقات باشد، این پایاننامهها به عنوان پایان نامه مشترک تلقی میشود و هم حمایت مرکز تحقیقاتی و گروه آموزشی را خواهد داشت و هم معاونت تحقیقات و فناوری گرنت تشویقی به اساتید درگیر در این پایاننامهها میدهد." وی همچنین به امکان اجرای طرحهای تحقیقاتی مشترک غیر پایاننامهای، اجرای سمینارها و رویدادهای علمی مشترک اشاره کرد که همگی در این چارچوب همکاریها گنجانده شدهاند.
مزایای عضویت ثانویه اساتید
یکی دیگر از محورهای همکاری که در آییننامه دیده شده، عضویت ثانویه اساتید گروهها در مراکز تحقیقاتی و بالعکس است. دکتر قنبری آلانق در این باره گفت: "برای این موضوع هم امتیازاتی را در نظر گرفتیم که از گروهها و مراکز تحقیقاتی فعال حمایت کنیم و برای خود اعضای هیئت علمی که دارای عضویت ثانویه هستند هم مشوقهایی در نظر گرفته شده است."
اهمیت و چشمانداز همکاریها
دکتر قنبری آلانق با بیان اینکه ۱۲۰ مرکز تحقیقاتی و تعداد بیشتری گروه آموزشی فعال در دانشگاه وجود دارد، بر اهمیت بهرهگیری از ظرفیتهای یکدیگر تأکید کرد و افزود: "در خیلی از مواقع، از ظرفیت همدیگر استفاده نمیکنند و متاسفانه زیرساختها جدا افتاده است. امکاناتی در گروههای آموزشی است که مراکز تحقیقاتی ندارند و امکاناتی در مراکز تحقیقاتی است که گروهها میتوانند منتفع شوند که این اتفاق نیفتاده است."
وی در پایان ابراز امیدواری کرد که با این همکاریها، بتوان از ظرفیت دانشگاهها به صورت بهینه و با بهرهوری بالا استفاده کرد، کیفیت آموزش و پژوهش را ارتقاء داد و تأثیرگذاری و مرجعیت علمی دانشگاه را در جامعه افزایش داد.
ارسال نظر